อารมณ์ ความรู้สึก

....วันนี้เป็นวันเกิด

จะมีใครจำได้รึเปล่าหนอ

เป็นวันที่เฝ้ารอ

อยากให้คนมาอวยพร....

เมื่อหลายปีก่อนมาสมัครExteenครั้งแรก เพราะอยากระบายน้อยใจวันเกิดที่ไม่มีใครจำได้ ทั้งที่ใส่ใจจำได้ของแทบทุกคน แม้แต่ในเวบเราเองตั้งกระทู้อวยพรให้คนโน้นคนนี้แต่ไม่มีใครเคยตั้งให้เราเลยทั้งที่มีบางคนจำได้ โดยขออ้างว่าสนิทกันมากคนกันเองไม่ต้องก็ได้ แป่ว

สำหรับเรายิ่งคนสนิทมาก การจำวันเกิดได้และทำอะไรพิเศษให้คือ....ความใส่ใจ...ที่เราให้ความสำคัญสำหรับเขาเสมอต้นเสมอปลาย ถึงแม้มันจะเป็นแค่วันวันหนึ่งก็ตาม แต่มีวันที่พิเศษสักวันก็คงจะดี ดีกว่าไม่มีวันไหนเป็นวันพิเศษสำหรับเราสักวัน

ต่อจากนั้น...เราก็เก็บไว้ระบายและความทรงจำกับใครหลายๆคน ทั้งความรักความแค้นและมิตรภาพ มันก็ช่วยลดความเครียดกดดันและได้มิตรภาพปลอบประโลมจากเพื่อนในที่นี้ได้เยอะเลย

แต่แล้ววันหนึ่ง วันซึ่งกลัวความลับแตก ยังโง่ในการเล่นเนต

เริ่มฉลาดเชริทหาข้อมูลต่างๆที่อยากรู้ บังเอิญไปเจอเรื่องของตัวเองเข้า แป่ว

แล้วเหล่าตัวละครที่เราเอามาลงที่นี่เขายิ่งฉลาดเชริทจะมาเจอไหมละ จึงต้องทั้งลบและระวังการเขียนมากขึ้น ถึงจะระวังมากยังเจอมีงอนอมตะนิรันดร์การ เพราะกระทบจิตใจอย่างแรง ความอ่อนไหวในตัวอักษรที่มาอ่านกระทบใจ ความลื่นไหลในการเขียนจนลืมไปว่าอาจมีใครบางคนมาอ่านเจอ

ด้วยเหตุนี้จึงเกิดการชะงักงันของการเขียนบ้างเป็นบางคราว