เป็นหนังสืออีกเล่มที่อ่านแล้วประทับใจตรง ที่ซ่อนเงื่อนจนเดาไม่ได้เลย และเมื่อโยงใยคลี่คลายแต่ละเปราะ สุดยอดคิดได้ไงนี่ ใครชอบอ่านแนวโคนันอ่านเรื่องนี้รับรองไม่ผิดหวังลุ้นระทึก ที่แน่ๆมีคุณGreenBaygonคนนึงแระเคยอ่านผลงานป้าแก ไม่รู้เล่มนี้เคยอ่านยังเล่มไม่หนาวันเดียวจบแต่วางไม่ลง ที่ซื้อมาราคา125บาท

มีเด็กน้อยชาวอินเดียนอยู่สิบคน

นั่งล้อมวงกินข้าวหน้าสดใส

คนหนึ่งข้าวติดคอจนสิ้นใจ

จึงเหลือเก้าไม่ครบสิบเหมือนตอนมา

อีกคนหนึ่งนั่งทำงานจนดึกดื่น

จนลืมตื่นสิ้นใจตายไม่กังขา

อีกคนหนึ่งอยู่เดวอนจนสิ้นชีวา

อีกคนหนึ่งตัดฟืนพลาดตัวเองตาย

คนที่ห้าถูกผึ้งต่อยจนสิ้นชีพ

คนที่หกเรียนกฎหมายจนเป็นศาล

ไม่คิดหวนคืนกลับให้มากความ

คนที่เจ็ดถูกปลาเฮอร์ริงกินจนตาย

คนที่แปดถูกหมีฆ่าในสวนสัตว์

คนที่เก้านั่งอาบแดดจนอาสัญ

คนสุดท้ายเปล่าเปลี่ยวใจจนลนลาน

แขวนคอตายตามเพื่อนไม่เหลือใคร

คน10คนที่ถูกเชิญมายังเกาะส่วนตัว เบื้องหลังคนทั้ง10ต่างเคยฆ่าคนตายโดยที่กฏหมายเอาผิดไม่ได้ ใครคือฆาตกรฆ่าคนทั้ง10 การตายที่เป็นปริศนา เป็นหนังสือที่อกาทา คริสตี เขียนโด่งดังอีกเรื่อง แม้แต่ตัวเธอเองก็ทิ้งปริศนาการตายเป็นตำนานเหมือนดังนิยายของเธอ

*ไม่มีศิลปินคนไหนอยากสร้างผลงานทางด้านศิลปะเพื่อให้ตัวเองชื่นชมเพียงคนเดียว

ธรรมชาติของมนุษย์มีความใคร่ให้ผู้อื่นยอมรับและชื่นชมผลงานของเขาด้วย*


เนื้อเพลง: ความเจ็บปวด
อัลบั้ม: Beautiful Ride
ปาล์มมี่
ใคร คนที่เคยรู้ใจ
รอยยิ้มที่เคยรู้จัก
กำลังจะหายลับไปทุกที

คำพูดที่ซึ้งใจ
ที่เคยว่ารักมากมาย
ไม่มีอีกแล้วนับจากนี้

แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้

ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจริงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง

จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร

เธอ เธอเคยเป็นทุกสิ่ง
จะขอขอบคุณทุกอย่าง
ที่เคยให้ฉันจนวันนี้

แต่คนจะไปก็ต้องไป
รักเท่าไหร่แต่ฉันคงทำได้เท่านี้

ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง

จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร

และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนาน..ซักเท่าไร

ขอบคุณเนื้อเพลงhttp://www.siamzone.com/

ตื่นมาฟ้าครึ้มแต่ตาและใจสว่าง

ฝันอีกแระ ฝันว่าเราทำร้านเสื้อผ้า และฝันต่อไปว่าแถวย่านร้านผัดไทยเจ้าอร่อยเขาจะรื้อทำโรงแรม มัวแต่คุยกะป้าแกในฝันตื่นสายเลย ฮ่าๆๆ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เล่มนี้ยังไม่เคยอ่านครับ ผมหาฉบับอังกฤษอยู่ รู้สึกจะชื่อ And then there were noneใช่มั๊ย ถ้ารู้แหล่งรบกวนบอกผมด้วยน๊า~

ไม่แน่ใจว่าที่เปรียบกับโคนันนี่ หมายถึงท่านเซอร์โคนัน หรือ การ์ตูนโคนัน 55+ แต่ผมชอบผลงานของอกาธามากกว่าโคนันนะ~

ปล. ชื่อผม baygon นะครับ ไม่ใช่ byegon

#1 By Grëêñßåÿgøñ™ on 2006-09-01 13:23

แฮะๆๆ โคนันการ์ตูนคะ แต่ก็ชอบของอกาทามากกว่า โคนันรู้สึกจะเอาของเชอร์ล๊อคโฮมมา
แต่รู้สึกช่วงต้นๆเขาแปลไม่สนุก แต่พอเริ่มกลางเรื่องค่อยพอจะเริ่มชวนติดตาม ช่วงแรกแปล งง คิดว่าต้นฉบับจะสนุกกว่า

#2 By คิดถึง on 2006-09-01 13:37

ดอกไม้สีขาวค่ะ แล้วก็มีสีเหลืองอยู๋ตรงกลาง ส่วนสีชมพูน่ะ อยู่ที่ใจ ฮิ้ววๆ

#3 By *บลาสต์ on 2006-09-01 14:37

เป็นหนังสือที่น่าอ่านมาก
ต้องไปหามาอ่านบ้าง

เอามาเปรียบกับโคนันเนี้ย มันหมายความตามคอมเม้นหนึ่งชิมิเค๊อะ
ฆาตกรรมยกเกาะ น่ากลัว จัง


เฮ้อ อกหักอ่ะค่ะ

#5 By Hongfha on 2006-09-01 21:53

เอ...ถ้าจะเทียบการ์ตูนโคนัน ผมว่าคินดะอิจิน่าจะเหมาะกับเรื่องของอกาธามากกว่านะครับ ซับซ้อน ซ่อนเงื่อน เพื่อนเป็นฆาตกร อะไรงี้อ่ะ

ปล. โคนันเลิกอ่านตั้งกะเล่ม35 มันไม่มีแววจะจบซักที

#6 By Grëêñßåÿgøñ™ on 2006-09-02 08:38

ช่ายคินดะอิจิ มีตอนหนึ่งคล้ายๆเรื่องนี้เลยรู้สึกจะอยู่เล่มต้นๆ

#7 By คิดถึง on 2006-09-02 10:30

ชอบเพลงนี้ฮับ

#8 By zui ai yanchengxu on 2006-09-02 18:24

น่าอ่านค่ะ
ปกติก็ชอบหนังสือแนวนี้อยู่แล้ว
ต้องไปหาๆ
หนังสือก็โหด เพลงยังเจ็บปวดอีก
โอ๊ยๆๆๆ

ชอบอ่านหนังสือแนวลึกลับเหมือนกันน่ะ
อะไรที่ตื่นเต้นๆ เจ็บๆ ปวดๆ ก็ทำให้หลั่งสารอะดรีนารีน ออกมาน่ะ ก็สุขได้เหมือนกันเนอะ

#10 By จั่นเจา on 2006-09-03 10:56

อืม..น่าอ่านนะเนี่ย


แต่จะมีเวลาได้อ่านรึเปล่าง่ะ..


#11 By pOvY on 2006-09-03 11:25

#12 By tom (124.157.208.121 /192.168.212.178) on 2007-09-21 13:02